Mroczne umysły to tak naprawdę bardzo wtórna historia dla widza. Dodatkowo film skierowany jest do bardzo młodego odbiorcy, który być może będzie się ekscytował podróżą młodych bohaterów tego widowiska. Z całą pewnością jest to wstęp do historii, którą będą chcieli twórcy jeszcze bardziej rozwinąć.
Traffik to film z jednej strony lekko wstrząsający, a z drugiej zbyt pobłażliwy dla widza. Porusza temat bardzo ważny jednak nie zagłębia się totalnie w ciemne mroczne otchłanie tematu i nie wyciąga całej esencji z historii.
Film opowiada o parze Brea (Paula Patton)i Johnie (Omar Epps), Brea to dziennikarka, która chce opisywać wielkie historie dla gazety. Natomiast John to mechanik, który restauruje i buduje mussle cary. Relacja pary ewoluuje i John ma w planach zaręczyny. W ich życiu znajduje się przyjacielska para Malia (Roselyn Sanchez) i Darren (Laz Alonso). Darren jest managerem młodych sportowców i średnio mu w tym biznesie idzie. Jednak jako dobry przyjaciel Johna proponuje mu, aby zabrał Brea na romantyczny wypad do firmowego domku celem niespodzianki i zaręczyn.
Para wybiera się do domku i tutaj zaczyna się splot wydarzeń, który odmieni ich życie na zawsze. Brea spotyka na stacji benzynowej w toalecie kobietę, która bardzo enigmatycznie się zachowuje co nie daje jej spokoju. John natomiast na tej samej stacji ma przygodę dość niemiła z motocyklistami przy świeżo odnowionym wozie. Na całe szczęście, gdy sytuacja robi się gorąca w porę wkracza Pani szeryf (Missi Pyle), która opanowuje sytuacje. Brea i John udają się w dalszą drogę jednak to nie koniec ich kłopotów, ponieważ jeden z motocyklistów ich śledzi i dochodzi do groźnych sytuacji na drodze. John pozbywa się motocyklisty zmuszając go do zjechania z drogi i na ten moment sytuacja wyda się opanowana. Jednak to nie koniec przygód pary, gdyż Brea odkrywa w swojej torebce podrzucony satelitarny telefon, do którego nie powinna zaglądać. Jednak prawdopodobieństwo zrobienia dużego materiału z historii, jaką znalazła w telefonie wygrywa co będzie naszą bohaterkę bardzo dużo kosztować.
Traffik w swoim scenariuszu jest ciut zbyt banalny, a akcja dzieje się bardzo skokowo gdzie widz ma wrażenie jazdy na fali. Na grę aktorską nie ma co narzekać jednak dużym klimatem film niestety nie grzeszy. Mamy kilka zwrotów akcji co stanowczo sprawia, że film ogląda się ciekawiej. Temat handlu kobietami zawarty w filmie zasługuje z całą pewnością na znaczne szersze omówienie niż taki pojedynczy epizod, który został przedstawiony. To dość ciekawe jak splot wydarzeń oraz przypadku sprawia, że odpowiednia osoba znajduje się w odpowiednim momencie. Historia warta uwagi widza ze względu na to, że problem jest globalny. A przez to, że sam proceder jest bardzo dochodowy nie tak łatwo z nim walczyć co pokazuje sam Traffik. Szkoda, że fabuła nie poszła bardziej w ciemną stronę i nie pokazała więcej od strony handlarzy, a skupiła się tylko poniekąd na życiu dziennikarki.
Ależ to była uczta dla oczu! Piękne widowisko pod kątem wizualnym, wybuchający wulkan, płynąca lawa, a w kłębach ciężkiego siarkowego dymu ginące dinozaury. Upadłe Królestwo wizualnie to majstersztyk, aż chce się patrzeć na te zwierzęta z minionej epoki.
Chris Pratt ponownie wciela się w Owena zaklinacza dinozaurów, tym razem wyrusza na ocalenie bowiem wyspa, na której obecnie przebywają dinozaury i na której mieścił się park rozrywki powoli przestaje istnieć ponieważ wulkan budzi się do życia. Park rozrywki oczywiście już nie istnieje jak pamiętamy z pierwszej części dinozaury zrobiły co do niech należało 😉
Bryce Dallas Howard jako Claire naczelna ruchu obrony zwierząt zamierza walczyć i ocalić dinozaury przed rychłą zagładą. Na czas przychodzi pomoc ze strony jednego z założycieli parku Benjamina Lockwood, który to posiada wyspę, na którą trzeba przetransportować zwierzęta. Zadanie do najprostszych nie należy to w końcu dinozaury dzikie zwierzęta. A więc całą paczką Owen, Claire, Franklin oraz Zia wyruszają na wyspę ocalić już raz wymarły gatunek.
Wydarzenia w nowej części dzieją się pięć lat później taki dość duży przeskok w czasie. Jednak ten przeskok zbyt dużo nam obserwatorom nie daje, ponieważ wyspa dalej jest, a firma, która prowadziła biznes dalej istnieje po wypłaceniu miliardów odszkodowań. Fabuła opiera się na zdradzie Benjamina Lockwood przez osobnika, który miał rzekomo zając się jego majątkiem w godny sposób. Tak więc główny wątek jest podzielony na ochronę i transport zwierząt z wyspy oraz rodzinę i majątek Lockwoodów. Film dzielimy na dwie części dynamiczna i ciekawą dla oka, czyli wydarzenia z wyspy oraz te, które dzieje są w posiadłości Lookwoodów. Pierwszą godzinę ogłada się naprawdę przyjmie i zaciekawieniem, a kolejną godzinę no cóż staje się bardzo przewidywalna przez co satysfakcja bardzo spada. Historia może i z pomysłem, ale to wszystko tak zostało opowiedziane bez głębi, tak płasko, tak zwyczajnie. Odnosiłem wrażenie, że czegoś brakowało w dopełnieniu tej historii być może szerszy wątek z Maisie Lockwood uzupełniłby tą lukę. A co się dzieje z dinozaurami? To zostawiam już Tobie, aby nie spoilerować.
Aktorsko bardzo fajnie Chris Pratt, ale on już nas do tego przyzwyczaił, śmieszny Franklin (Justice Smith), który prowadza humor do filmu. Reszta również bardzo przyzwoicie na poziomie nikt zbytnio nie odstawał od średniej.
Podkreślę jeszcze raz wizualnie jest mega fantastycznie i nawet z tego względu zalecam wybrać się do kina lub obejrzeć to na dobrym telewizorze z Bluraya. Te zbliżenia na oczy, czy skórę te wszystkie dodatkowe dźwięki jakie słychać tylko potęgują wizualne doznania. Generalnie nie czuć nic, a nic green screena czy pracy z makietami.
Dopiero po tej części możemy powiedzieć “Witamy w JURASSIC WORLD” tylko należy zadać sobie pytanie, czy aby na pewno powstanie kolejna cześć?
Paradoks Coverfield jest poprawną kolejną część Projektu Monster który raz za razem udaje się utrzymać w tajemny przed publiką. Tym razem było tak samo pojawił się na platformie NETFLIX i od razu wzbudził wiele kontrowersji.
Urządzenie które potrafi przywołać dawne wspomnienia nawet te których się wypieramy czy to nie byłoby cudowne urządzenie. Jak dobrze wszyscy wiemy wspomnienia są ulotne i mało trwałe dla nas, jednak dzięki temu wyspecjalizowanemu sprzętowi udaje się zapisać nasze wspomnienia i to bez powszechnych zniekształceń.
CONTRATIEMPO lub THE INVISIBLE GUEST jest tym filmem, po którym nigdy byś się nie spodziewał takiego przebiegu wydarzeń. Kino europejskie w mocnym wydaniu i piszę to z pełną odpowiedzialnością. Film zaczyna się klasycznie od przestawienia postaci i wprowadzenia do całej historii.
Linia Życia (Flatliners) – to bardziej niż przyzwoity thriller, grupa pięciu studentów za namową jednej studentki rozpoczynają eksperymenty i badania co jest za płaską linią życia. Umyślnie “zabijając się” i przywracając do życia.
To w zasadzie zaskakujące jak różnie jest odbierany ten film. Uwielbiany przez jednych, a przez drugich okraszany tandetnym. Ale wiecie co tak naprawdę jedni jak i drudzy mają rację.
Get out czyli Uciekaj to bardzo fajny i ciekawy dreszczowiec, chodź miałem wrażenie, że kiedyś tam podobny film widziałem. Fabuła nie jest zbytnio rozwinięta, mamy czarnoskórego faceta i białą laskę, którzy jadą odwiedzić rodziców owej panny. Cóż złego może się wydarzyć 😉
Cała akcja toczy się w zasadzie w jednej lokacji czyli posiadłości rodziców Rose. Akurat tak się zdarza że w ten weekend ma odbyć się coroczna impreza na którą zjeżdżają się wszyscy okoliczni sąsiedzi. Główny bohater Chris, zauważa dziwne zachowanie ogrodnika oraz gosposi. Generalnie na pozór udana familia okazuje się, że ma swoje sekrety.
Po dziwnej serii zdarzeń Chris gotowy jest opuścić Rose i wracać do domu jednak jak to bywa miłość zaślepia i koniec końców będą wracać razem. Zbieg okoliczności, albo drobna pomoc sprawia, że Chris odkrywa sekret Rose! Co to za sekret ? dowiecie się z filmu.
Uciekaj ociera się w dużej mierze o rasizm biała rodzina czarnoskóry ogrodnik, czarnoskóra gosposia, jednak jest to wiadome od razu przez co nie kuje w oczy. Nawet na samym początku główny bohater dreszczowca Chris podnosi lekko tą kwestie.
Film posiada swój klimat ma wiele smaczków, których celowo nie wymieniam. Nie jest oklepany przez co się wyróżnia dlatego myślę, że warto poświecić mu swoją uwagę.
Jeśli lubisz intrygi, szantaże oraz psychologiczne rozgrywki to ten film jest dla Ciebie! Jessica Chastain jako Elizabeth Sloane naprawdę odwaliła kawał dobrej roboty, ogląda się ja z wielką przyjemnością. Film opowiada historie lobbistów, którzy bardzo często grają nieczysto aby dopiąć swojego, a to wszystko na pograniczu prawa. W skrócie wielki biznes zbrojny przeciwko Elizabeth Slone i jej grupie ludzi, którzy sprzeciwiają się nowej ustawie o powszechnym dostępie do broni palnej.