Przejdź do treści głównej
Moonlight

Moonlight [RECENZJA]

Napisane przez Marcin Równicki w dniu . Opublikowano w Dramat, Film.

Moonlight złoty glob za dramat, nagradzany i nominowany w wielu kategoriach. Same wysokie ceny na IMDB 7.9/10 a rottentomatoes.com 9/10 na rodzimym filmweb 6.9/10 FDB 5.8/10 Więc jak widać z ocenami bywa różnie, a moją plasuje się pomiędzy Filmweb a FDB.

Zacznę od tego czego co mi się nie spodobało, a więc rwana fabuła przeskok z aktu do aktu najzwyczajniej na świecie nie skleiła się ta cała historia.
A brak finalnego epilogu całkowicie pozbawia sensu nad jakimkolwiek rozmyślaniem po seansie.

Według mnie film zaczyna się dopiero od 2 aktu gdzie dochodzi do przemiany Chirona, która nie była ku mojemu zaskoczeniu pokazana. Myślę że skoro w trzecim akcie jest ten wątek poruszany dość znacznie to należało go w jakimś stopniu przedstawić. Cóż reżyser miał odmienne zdanie i być może tym zaskarbił sobie wysokie oceny jurorów na konkursach ? oczywiście żartuje 😉

Generalnie ciężki w odbiorze i do kina na randevu nie polecam, nawet jestem skłonny kino odradzić. Prawie dwie godziny które zbytnio nie wzbogacą naszego poglądu na pewne sprawy orientacji seksualnej.
Wydaje mi się że na świecie za bardzo do głosu dochodzi poprawność polityczna i lansowanie na siłę homoseksualizmu. Ale to temat na całkiem inny wpis, może rozwinę tą myśl szerzej w innym wpisie.

Beksińscy

Kultura dostępna – Ostatnia Rodzina [RECENZJA]

Napisane przez Marcin Równicki w dniu . Opublikowano w Biograficzny, Dramat, Film, Polskie.

Jako że Helios promuję polską kinematografię to czasem zdarza mi się wyskoczyć na taki film za dyszkę (10 zł), a w tym wypadku zostałem zaproszony na seans.

Polski film biograficzny przy okazji debiut reżysera w długometrażowych. Jestem trochę ignorantem bo nie chce mi się grzebać co ten człowiek jeszcze nakręcił.
Film jest dość trudny w odbiorze i mam wielki żal, że nie został wykorzystany potencjał muzyczny! Dostajemy dużo suchych dialogów w ciszy bez żadnego podkładu wręcz studyjne warunki.. a można było lepiej… oj można było. Co mnie osobiście kuje w uczy i to nie tylko w tym filmie, ale w dużej większość polskich produkcji tak się dzieje! Akcent muzyczny w rodzimych produkcjach jest ignorowany, a jest niezbędny do budowania scen, emocji bliższego kontaktu z widzem.

Nie czytałem biografii więc nie będę tutaj się wymądrzał i porównywał czy coś mogło być zrobione lepiej w realizacji. Gra aktorska głównych bohaterów rodziny Beksińskich to największy plus tego filmu, aczkolwiek jak wspomniałem wyżej trudny w odbiorze i nie koniecznie nadający się na oglądanie w kinie.
Specjalnie jakoś wybitnie nie przypadł mi do gustu bo w większość to film o niczym, a jedynie o problemach i relacjach syna z ojcem. Osobiście zabrakło mi głębszego spojrzenia na świat od strony syna czyli Tomka. Zabrakło mi również wytłumaczenia czemu ten chłopak morderca “anonim” zamordował Beksińskiego? Strasznie mnie to zawsze irytuje jak brak jest dopowiedzenia do końca co się stało i co motywowało tego człowieka oraz jaka kara go spotkała?
To takie drobne akcenty ale według mnie dość istotne w filmach biograficznych aby dobrze zakończyć całą historie.

Ostatnią rodzinę w zaciszu domowym można obejrzeć, chodź nie jest do pozycja obowiązkowa.

Tragedia Smoleńsk to tragiczny film [RECENZJA]

Napisane przez Marcin Równicki w dniu . Opublikowano w Dramat, Fantasy, Film, Polskie.

Obiecałem nie być ignorantem i obejrzeć ten film! Uczyniłem to i tak jak się spodziewałem moich 2h z życia nikt mi już nie odda..

Smoleńsk to idealny przykład jak filmu nie powinno się robić jest szarpany ma dziwne sceny które są przeplatanie z wstawkami z TV… Usiłowanie pokazania wymuszonego obrazu zamachu na większość część dowództwa polskiego co na dłuższa mete jest niepoważne.  Powiem szczerze że oglądając go po 40 min przysnąłem bo był tak fascynujący a godzina też młoda nie była. Ale zmusiłem się i obejrzałem do końca a żeby mi nikt później nie mówił .. a kur*** gadasz a nie oglądałeś to teraz mogę powiedzieć widziałem i miałem racje 😀

Zdradzam trochę fabułę i nie chce mi się tego ukrywać w spoiler, więc jeśli nie widziałeś zamknij stronę 😉 Jak można przestawiać fakty tak jednostronniczo to po prostu parodia, dziennikarka tu tam lata dowiaduje się wszystkiego, a tu naglę samobójstwa, gdzieś tam wspomnienia o Gruzji.. Tak tak ten film jest strasznie chaotyczny i zarazem imputuje Ci że prawda jest tylko jedna, ale nie daj się nabrać!

Generalnie to szkoda mi czasu na rozpisywanie się o PiSowskim filmie bo jak wiadomo źródła finansowania nie są do końca jasne, a jak nie są jasne to wiadomo skąd $$$ się wzięły. Wracając do tematu strasznie mnie irytowały wstawki niskiej jakości z TV WTF co trochę to wstawka !?! wyglądało to jakby brakowało materiału na cały film, a towe wstawki były wypełniaczem. Pierwsza scena render tupolewa i w tym momencie miałem ochotę wyłączyć film! Jest masa takich drobnych i większych rzeczy który nie wyszły a irytują.

NIE POLECAM serio szkoda zawracać sobie głowę, nie byłeś/aś w kinie i dobrze! A jak masz okazję obejrzeć w necie to daruj sobie i wierz mi na słowo nie warto.

Przełęcz Ocalonych

Przełęcz Ocalonych (Hacksaw Ridge) robi wrażenie! [RECENZJA]

Napisane przez Marcin Równicki w dniu . Opublikowano w Dramat, Film, Wojenny.

Dawno ale to dawno nie zrobił na mnie takiego wrażenia film dramat o tematyce wojennej Ci co mnie trochę znają z wpisów to wiedzą że cenie sobie filmy oparte na prawdziwych wydarzeniach i tak też jest w tym wypadku. Przełęcz ocalonych (Hacksaw Ridge) wyreżyserowany przez Mela Gibsona po porostu aż chce się oglądać!

Widział ktoś z was Kampanie Braci serial HBO i jeśli wam się podobał to Przełęcz Ocalonych wam się spodoba również! A jeśli serialu nie widziałeś ? to koniecznie nadrób pozycja obowiązkowa 🙂

Film oparty na prawdziwych wydarzeniach idealnie się nadawał pod film, ale sama historia to nie wszystko tutaj mamy klimat i świetne aktorstwo! Ogląda się z wielką przyjemnością a czas pędzi że godziny zamieniają się w minuty. Sceny batalistyczne poezja świetnie dopracowane w każdym calu więc robią robotę jak to się mówi.  Mamy historie miłosną ale przede wszystkim historie człowieka z zasadami który zmaga się ze swoimi przekonaniami i otaczającym go światem.

Fabularnie wyszło bardzo dobrze jest to historia której nie da się wymyślić na nowo po prostu takie wydarzenia były i niema nic co by można było przy kolorować. Powtórzę jeszcze raz film jest bardzo klimatyczny i to powoduje że ogląda się go z lekkością chodź przestawiane obrazy do sielankowych nie należą!
Ma w sobie wizualną brutalność w końcu to film o wojnie i śmierci którą zbierała swoje żniwo… Cieszmy się że nie musieliśmy żyć w takich czasach i obyśmy nie musieli.

Po seansie film zmusza do refleksji i to dość sporej. Kolejny element który lubię w filmach to opowiedzenie historii do końca co się stało z bohaterami co ich spotkało później i tutaj też to dostajemy. Czapki z głów Gibson wykonał kawał świetnej roboty!

Ocena moją nie może być inna niż ta i szczerze rekomenduje wybrać się do kina. Każda wydana złotówka jest tego warta 🙂 POLECAM!

Demolka

Demolition dziwny film [RECENZJA]

Napisane przez Marcin Równicki w dniu . Opublikowano w Dramat, Film, Komedia.

Demolition

To trochę taki dziwny film, który pokazuje jak człowiek w dość dziwny sposób radzi sobie ze śmiercią.
W tym wypadku jest to demolka na całego.
Ogląda się go dobrze, ale mnie przynajmniej jakoś specjalnie nie porwał i nawet nie zmusił po seansie do zadumy jakieś większej.

 

Body Ciało

Body Ciało – Polskie kino [RECENZJA]

Napisane przez Marcin Równicki w dniu . Opublikowano w Dramat, Film, Polskie.

Do kin trafił właśnie Capitan America w odsłonie Civil War w polskim tłumaczeniu wojna bohaterów (why), na wstępnie zdradzić mogę że dużo lepszy niż Ultron. Z kolei udało mi się obejrzeć wreszcie tego chłopca co chciałem ;D czyli The Boy 2016 a ostatnia pozycja to polski stuff z Gajosem na czele co w zasadzie odgórnie gwarantuje dobre kino Body Ciało.

Zapraszam.

 Body / Ciało

Zacznę od końca, bo tak mi wygodniej. W głównych rolach Gajos i Ostaszewska oboje zagrali bardzo dobrze więc na swoim poziomie. Film trochę zaczepia tematykę anoreksji i pogranicza spirycystycznego w zasadzie odniosłem wrażenie że scenarzyści nie bardzo wiedzieli w którą stronę ten film rozwijać i tak jest w zasadzie pół na pół. Typowy dramat ale bez większych podwalin psychologicznych, więc jak nastawiasz się na film psychologiczny to go nie dostaniesz. Ogląda się całkiem całkiem , nawet czasem fabuła wciąga. Po raz kolejny w polskim filmie muszę się przyczepić kuleje ścieżka dźwiękowa, aż się prosi aby było więcej w filmie muzyki!

 

Colonia

Emma Watson w Colonia [RECENZJA]

Napisane przez Marcin Równicki w dniu . Opublikowano w Dramat, Film.

Zebrało się trochę filmów o tematyce wojennej chodź w sumie nie do końca,ale wszystkie oscylują w podobnym klimacie. Syn Szawła typowo o Holokauście, Colonia o reżimie w Chile i ’71 historia o zamieszkach w Irlandii Północnej w Belfaście.

Całkiem niezły przekrój jeśli chodzi o mapę świata, są pewne rozczarowania według mnie ale to już dowiecie się czytając poszczególne mini recenzje bez spoilerów.

Zapraszam

 COLONIA

Ohh ta słodka piękną Emma – no niestety ale jej gra mnie rozczarowała, niby cały czas próbuje się odnaleźć po HP ale nie wychodzi jej to przynajmniej w dwóch ostatnich filmach czyli Colonia i Regression w obu zagrała bardzo sztywno i statycznie.
Cały czas brakuje mi u niej większego “prawdziwszego” zaangażowania mentalnego jak i uczuciowego. Ale nie tylko Emma gra w filmie 😉 generalnie historia oparta o prawdziwych wydarzeniach co jak zwykle u mnie pulsuje. Cała fabuła jest na tyle interesująca że wciąga i wprowadza nas w świat i miejsce w którym byśmy się nigdy nie chcieli znaleźć, a Emma wkracza tam bez mrugnięcia okiem po ukochanego. Zdecydowanie udało się stworzyć film klimatyczny i interesujący, większych minusów znaleźć nie potrafię poza tą nieszczęsną grą Emmy. Być może oczekuje od niej zbyt wiele 😛 Koniec końców film jak najbardziej polecam, godny spędzenia czasu przed TV.

Macbeth 2015

Mroczny, poetycki Macbeth [RECENZJA]

Napisane przez Marcin Równicki w dniu . Opublikowano w Dramat, Film.

Macbeth

Mroczny , poetycki, trudny w odbiorze i tylko dla koneserów.
Poetyckie kwestie mówione do powietrza, bez większych emocji.. dwa razy mi się przysnęło na tym arcydziele. Zupełnie nie mój styl nie mój gatunek. Jeśli ktoś lubi wręcz teatralne filmy to jest to kąsek dla niego.
Oceną będzie krzywdząca ale jest moja 🙂

Wstrząs

Concussion czyli Wstrząs [RECENZJA]

Napisane przez Marcin Równicki w dniu . Opublikowano w Dramat, Film, Sportowy.

Niedzielny PF czy przegląd filmów, krótkie treściwe recenzje. Dziś na tapete poszły Concussion (Will Smith) czyli Wstrząs, Joy (Jawrence, Cooper, De Niro) i coś polskiego a mianowicie Czerowny Pająk.

Zapraszam.

Concussion czyli Wstrząs

Historia w zasadzie o odkrywcy PTE dr. Omalu Choroba obecna wśród sportowców zawodowych w sportach kontaktowych. NFL czy boks itp. nie będę wchodził w szczegóły te zostaną przedstawione w filmie w sposób solidny. Will Smith rzadko coś ostatnio gra w filmach, ale jak już zagra widać że się asymiluje z postacią i daje dużo na ekranie. Mimo że to główna postać jakoś wybitnie nie błyszczy ale ma to coś co pozwala skupić uwagę na ekranie. Film ogląda się przyjemnie pomimo że to ponad 2h przed ekranem. Generalnie film oparty na prawdziwych wydarzeniach i ja takie bardzo lubię mają u mnie dodatkowo 0.5 punktu więcej ;D
Mimo że NFL mnie nie rajcuje i zbytnio dużo go w filmie niema to polecam zapoznać się z tą pozycja.
W filmie brakowało mi jednej rzeczy, a mianowicie pokazanie od strony sportowców przeżywających tą chorobę wątków psychologicznych (idealny materiał na inny film). Ten aspekt potraktowali trochę po łebkach, a szkoda brakowało tego wypośrodkowania.
Ode mnie leci 7.5/10 więc jest rekomendacja do oglądania!